Eco-theologie: De nieuwste afwijking van het geloof
Door Dean Dwyer 5 juli 2024
![( )](https://harbingersdaily.com/wp-content/uploads/2024/07/IMG_5443-2-2048x1152.jpg)
Als ik het woord "theologie" zou gebruiken, zouden de meeste christenen precies begrijpen wat het betekent. Voor degenen die het misschien niet helemaal begrijpen: het woord is samengesteld uit twee Griekse woorden: theos ("God") en logos ("woord"). In de letterlijke betekenis verwijst de studie van theologie naar de studie van woorden over God, in het bijzonder de openbaring van God door Zijn ware en betrouwbare Woord. Daarom is de kennis van God het doel van theologie.
Wat als ik nu het woord "ecotheologie" zou gebruiken? Wel, als je meer wilt weten, dit is een uittreksel uit het Harvard Divinity Bulletin: "Deze cursus onderzoekt constructieve religieuze reflectie, afkomstig uit een verscheidenheid aan religieuze en spirituele tradities, die wordt geïnformeerd door een ecologisch wereldbeeld en verantwoording aflegt aan verschillende vormen van milieuactivisme. Bij het samenstellen van de syllabus heb ik geprobeerd constructieve of 'theologische' teksten uit zoveel mogelijk verschillende religieuze tradities op te nemen. Als gevolg daarvan functioneerde de cursus als een inleiding in vergelijkende theologie en in de manieren waarop mensen van verschillende geloofsovertuigingen over milieukwesties denken."
De literatuurlijst voor de cursus is enigszins oogverblindend, maar het laatste boek trok echt mijn aandacht. Het is getiteld "When God Was a Bird: Christianity, Animism, and the Re-Enchantment of the World". In de beschrijving van het boek staat het volgende: "Veel milieuactivisten identificeren zich tegenwoordig als animisten, wat betekent dat ze de persoonlijkheid van alle levende wezens bevestigen. In dit boek onderzoekt Wallace wat het voor de christelijke theologie zou kunnen betekenen om het animistische wereldbeeld te omarmen."
Ik zou met klem willen zeggen dat geen enkele Christen een animistisch wereldbeeld zou moeten aannemen. Maar syncretisme tussen christendom en animisme wordt helaas wel gepromoot. De website christiananimism.com beweert het volgende: "Animisme is het woord dat het meest gebruikt wordt om de oorspronkelijke spiritualiteit en het wereldbeeld van de mensheid te beschrijven. Wij geloven dat het het oorspronkelijke bijbelse christelijke geloof is; daarom kiezen we ervoor om te spreken van 'christelijk animisme'". In het kort is animisme het geloof dat alles een ziel of geest heeft en omdat ze dit geloven, geloven animisten dat elke anima (Latijn voor "adem" of "geest") een krachtige geest is die hen kan helpen of schaden en daarom moeten ze aanbeden of gevreesd worden. Over het algemeen vereren animisten dieren, sterren en afgoden van welke soort dan ook. Als onderdeel van hun geloofssysteem beoefenen ze spiritisme, hekserij, waarzeggerij en astrologie. Om zich tegen boze geesten te beschermen en de goede geesten gunstig te stemmen, gebruiken animisten magie, spreuken, betoveringen, talismannen en amuletten. De Bijbel verbiedt dergelijke praktijken heel duidelijk!
Missionaris David Scoville schreef het volgende over het duidelijke verschil tussen het christendom en de valse religie van het animisme: "Animisme is een religie omdat het een systeem van overtuigingen is dat een mens verbindt met zijn cultuur en, binnen de context van de natuur, met het bovennatuurlijke. Heel eenvoudig gezegd is een animist iemand die gelooft in geesten wiens activiteit zijn universum beïnvloedt en die hij in zijn voordeel probeert te beheersen door middel van rituelen en ceremonies. Het Christelijk geloof stelt één God voor die als enige het universum beheerst. Hij is soeverein en doet wat Hij wil in dat universum. Een animist daarentegen gelooft in meerdere goden (geesten) en vindt dat hij (de mens) zijn universum kan en moet beheersen. Door middel van rituelen en ceremonies probeert hij de goden gunstig te stemmen, te manipuleren, te dwingen of wat dan ook om zijn belangen te behartigen. Animisme stelt dat het juiste ritueel het juiste resultaat garandeert, dus probeert de animist met alle mogelijke middelen via zijn ritueel de positie van controleur te verwerven. Missionarissen werkten hard om onbereikte stammen van het animisme te bevrijden, om er vervolgens achter te komen dat het reguliere christendom het nu wil overnemen!
In 1967 schreef de middeleeuwse historicus Lynn White Jr een berucht artikel getiteld "The Historical Roots of Our Ecological Crisis". Het artikel werd gepubliceerd in Science en stelde dat "het Christendom een enorme schuld draagt voor de ecologische crisis.". White kwam tot deze conclusie omdat hij geloofde dat de toenemende aantasting van het milieu het resultaat was van Christelijke filosofieën die de samenleving aanmoedigen om de natuur te beschouwen als een eenvoudige bron waar alleen de mensheid van profiteert. Hier volgen enkele passages uit zijn artikel:
- De geesten in natuurlijke objecten, die vroeger de natuur hadden beschermd tegen de mens, verdampten. Het feitelijke monopolie van de mens op de geesten in deze wereld werd bevestigd en de oude remmingen op de exploitatie van de natuur brokkelden af.
- Door het heidense animisme te vernietigen, maakte het christendom het mogelijk om de natuur te exploiteren in een stemming van onverschilligheid voor de gevoelens van natuurlijke objecten.
- In absolute tegenstelling tot het oude heidendom en de religies van Azië (behalve misschien het Zoroastrisme), stelde het Christendom niet alleen een dualisme in tussen mens en natuur, maar stond het er ook op dat het Gods wil is dat de mens de natuur voor zijn eigen doeleinden exploiteert.
In plaats van de beweringen te weerleggen die onder de vlag van de ecotheologie worden gedaan, lijkt het erop dat veel kerken en seminaries aan boord springen, graag "berouw tonen" voor hun klimaatmisdaden en de heidense religie van het animisme in hun geloofsovertuigingen opnemen, allemaal in de naam van het zogenaamd in het redden van de aarde van de mens. Union Theological Seminary in New York City plaatste deze boodschap op hun "Listening and Teaching" pagina: "Ik zie de ecologische crisis als een crisis die geworteld is in sociale overheersing; in kolonialisme, in racisme, in kapitalisme, in militarisme, in patriarchaat, in armoede, in heteronormativiteit, in een christelijke hegemonie, in onze algemene vervreemding van elkaar, van de productiemiddelen, van politieke macht, van het land."
Mensen over de hele wereld blijven voor de gek gehouden worden door de alarmisten over klimaatverandering. Hun leugens zijn ontworpen om te azen op veel goedbedoelende christenen die misschien oprecht willen zien dat bijbels rentmeesterschap over Gods schepping weer op de voorgrond komt. Maar je afkeren van Gods waarheid en het aannemen van onbijbelse praktijken is zeker niet de manier om dit te doen. God is soeverein en Hij heeft de controle. Misschien is het tijd om de eenvoudige waarheid van die oude favoriet van de zondagsschool terug te brengen: Hij heeft de hele wereld in Zijn handen.
Dean Dwyer is al meer dan 20 jaar pastor en president van Eiser Street Baptist Church in Queensland, Australië.
Bron: 'Eco-Theology': The Latest Departure From The Faith - Harbinger's Daily