Alleen het om zeep helpen van de democratie kan Democraten redden
Door Daniel Greenfield 11 juli 2024
![( )](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlnPKVQRPIoYB8YAtsm-Ft3_i3EVxpVvhT3GwhjnU0zDOt4F7AoCKG-lhrgON3rnW7hDrrKxHuPsEQpTr5Ec2fm7EoiggM0JZ52ulYHbXY53LmSZAkkqfPAjdAKFCv-buRVw-dNsZskLy1ZrUjOX-v8voZZCYTbr_-IVXaBeu-cBuhd4rc5i90ug/w625-h487/democracy%20mob%20dle2b.png)
"Democratie begint bij ieder van ons," verklaarde Joe Biden, geschaduwd door twee autocue's en meerdere handlangers buiten het podium, op de stranden van Normandië.
Biden vierde niet zozeer het winnen van WOII als wel het einde van de Democratische voorverkiezingen een dag eerder, die hem Guam en de Maagdeneilanden hadden opgeleverd. De kunstig gemanipuleerde voorverkiezingen die South Carolina een boost hadden gegeven en New Hampshire hadden verbannen, hadden van Biden de genomineerde gemaakt.
Het enige wat hij moest doen was een debat en een conventie doorkomen. Hoe moeilijk kon dat zijn?
Biden en zijn mensen hielden meer van het idee van democratie dan van de realiteit. De partij had Rep. Dean Philips, Biden's enige tegenstander, en No Labels, een groep die had gevochten voor toegang tot het stembiljet om een tweepartijdig alternatief ticket te lanceren, onderdrukt terwijl ze op democratie gingen.
"Deze MAGA-dreiging is een bedreiging voor de bakstenen en mortel van onze democratische instellingen," had Biden gewaarschuwd tijdens een eerbetoon aan wijlen senator John McCain. Bij een eerder eerbetoon aan wijlen senator Harry Reid had hij gepredikt dat "het beschermen van de democratie waakzaam rentmeesterschap vereist."
Maar nu zoekt Biden's eigen partij naar manieren om van hem af te komen. En de beste kansen voor de partij liggen in het vervangen van de twee democratisch gekozen kandidaten, Biden en Kamala Harris, door Gov. Gavin Newsom of een andere usurpator die op het laatste moment door niemand is gekozen.
De Democraten moeten de democratie om zeep helpen om de Democratische Partij te redden.
De mensen van Biden beweren dat het ondemocratisch zou zijn om de democratische keuze van de kiezers te verwijderen, maar er was weinig democratisch aan de manier waarop hij werd gekozen. Als je een verkiezing één keer hebt vervalst, waarom dan niet twee keer en dan misschien een derde keer bij de algemene verkiezingen?
De elementaire impopulariteit van Joe Biden maakt een eenvoudige overwinning onwaarschijnlijk. En nu hij, ondanks het winnen van de voorverkiezingen, ongekend veel moeite heeft om zelfs maar de steun van zijn partij te behouden voor de conventie, wat zijn dan de kansen dat hij een nationale verkiezing overleeft?
Maar soms betekent het versterken van democratie dat je het één, twee of drie keer om zeep moet helpen.
Democraten definiëren democratie als leden van de Democratische Partij die verkiezingen winnen. Joe Biden definieerde democratie als het buitensluiten van alle anderen in het democratische proces van de Democratische Partij. Nu staat hem het vooruitzicht te wachten dat de Democratische Partij democratie definieert als alles doen wat nodig is om hun partij te ontdoen van een kandidaat waarvan ze bang zijn dat die hen zal weerhouden van het winnen van verkiezingen.
Maar dat is wat er gebeurt als democratie wordt gedefinieerd als een merk en niet als een proces.
Alleen Democraten kunnen worden vertrouwd om de democratie te beschermen, vertellen ze ons, en dus kunnen alleen Democraten democratische verkiezingen winnen opdat de democratie niet verloren gaat. Om de democratie te beschermen moet je haar opzij zetten, zoals een cryogeen bevroren hoofd, voor een toekomstig tijdstip. En soms moet de democratie worden beschermd tegen kiezers van de Democratische partij en zelfs tegen partijgenomineerden.
Joe Biden, die zo vaak en zo gepassioneerd over democratie sprak, zou wel eens het zoveelste slachtoffer kunnen worden van het beschermen van de democratie tegen diegenen die de Democraten een verkiezing zouden kunnen kosten.
Democratie als merk zet de kiezers opzij als middel, niet als doel. De Democratische kiezers deden wat hen gezegd werd en kozen Joe Biden als de kandidaat van de partij. Maar als blijkt dat de insiders in Californië, DC en NYC, die de partij echt controleren, besluiten dat wat ze de kiezers hadden opgedragen niet optimaal was voor hun kansen, dan wordt de wil van de kiezers terzijde geschoven.
Democratie kan betekenen: transrechten, BLM, sociale rechtvaardigheid, gratis college, wapenstilstand, verbod op racistische snelwegen en aan de goede kant staan van welke geschiedenis dan ook deze week, maar wat het nooit betekent is dat de kiezers het voor het zeggen hebben in de partij of in het land.
Er is geen ruimte voor democratie in de Democratische Partij. De 'people power' montages van vrouwen in hijabs, vakbondsleden met helmen en een paar Unitarische oude mensen in Iowa weerspiegelen net zo min democratie als de film van juichende mensenmassa's op het Rode Plein van de USSR een democratie maakte.
De macht ligt niet bij het volk, maar bij de mensen in het kleine rokerige kamertje.
In alle discussies over wiens partij het is, is het van de familie Biden wiens bondgenoten het controleren, van de donateurs die ervoor betaald hebben of van de prominente columnisten die allemaal een variatie op het nu klassieke "Joe Biden Must Step Down for the Good of the Nation" stuk hebben uitgebracht (waarmee ze bedoelen dat het goed is voor de partij en dat de natie kan oprotten), denkt niemand dat het van het volk is. Het volk (Democratische editie) doet wat hen gezegd wordt. Of anders.
Ze recyclen. Ze carpoolen. Ze geven hun wapens op. Ze douchen met verwarde leden van het andere geslacht. Ze juichen de relschoppers toe die hun steden platbranden. Ze stemmen op wie hen verteld wordt en wanneer ze te horen krijgen dat ze verkeerd gestemd hebben, verontschuldigen ze zich en beloven ze het de volgende keer beter te doen. En ze begrijpen dat ze niet de heren van de democratie zijn, maar haar herders.
De onthulling van Biden's mentale toestand tijdens het debat doet er minder toe dan de onthulling na het debat dat een groot deel van de partij primaries ziet als een partijritueel, niet als een bindende overdracht van politieke macht. Heel weinig van het heen en weer gepraat over de vraag of Biden moet blijven of weggaan draait om de wil van de kiezers van de partij zelf, maar om de vraag welke aanpak de meeste kans maakt om de nationale kiezers voor de gek te houden.
Een politieke partij met zo weinig oog voor de wil van haar eigen kiezers kan niet anders dan nog minder oog hebben voor de wil van de nationale kiezers. Na jaren van regelrechte leugens over de toestand van Biden heeft geen enkele functionaris van het Witte Huis of de Democratische partij zijn excuses aangeboden aan de kiezers van de partij, laat staan aan de natie, die zag hoe een verwarde oudere man tergend probeerde zijn gememoriseerde zinnen te prevelen.
De leugens hadden tot nu toe gewerkt. Het enige debat binnen de partij gaat over de vraag of de leugens onhoudbaar zijn geworden of door kunnen gaan totdat Biden weer in functie is waar het allemaal uitgezocht kan worden.
Democratie voor Democraten is lang genoeg liegen tegen het volk om ze zover te krijgen dat ze doen wat ze willen.
Er zijn allerlei dringende crises die de leugens rechtvaardigen. De oceanen stijgen. Systemisch racisme doodt iedereen op de racistische snelwegen. Niet-binaire studenten van Shakespeare als zwarte lesbienne kunnen hun studieleningen niet afbetalen. Poetin valt New Jersey binnen. Er is geen goede Marvel-film meer geweest sinds 2019. Maar waar de leugens eindigen is met een schuifelende man op het podium.
In de onsterfelijke woorden van Joe Biden, "er zijn veel jonge vrouwen die verkracht worden door hun - door hun schoonfamilie, door hun - door hun echtgenoten, broers en zussen, door - gewoon - het is gewoon - het is gewoon belachelijk." Op een gegeven moment is iedereen door iedereen voorgelogen. En uit die gebeurtenishorizon van leugens, toonde een president waarvan iedereen verklaarde dat hij gezond was, hoe onwel hij was.
Amerika verruilde monarchieën waar gekken als Koning George III aan de macht konden blijven voor een systeem van verkiezingen waarbij de kiezers niet toestonden dat een gek een openbaar ambt bekleedde. Maar in naam van de democratie ontaardde de republiek in een corrupte regeling waarin een man die nog niet eens kon slagen voor een DUI-test de wettelijke bevoegdheid heeft om zijn weifelende vinger op de nucleaire knop te leggen.
Nu is de enige manier voor de Democraten om zichzelf van de democratie te redden, is het opnieuw om zeep te helpen.