Pinksteren en welke datum

In 2011 Pascha werd gevierd beginnende bij de zonsondergang op 18 april. Op de Hebreeuwse kalender zonsondergang markeerde dit het begin van de 14de dag van Nisan. Het maakt niet uit welke dag van de week dit gebeurt, Pascha komt altijd op de 14de Nisan. Het is net als Kerstmis in dat verband, wat altijd komt op de 25ste van december, ongeacht welke dag van de week. “Wat heeft dat met Pinksteren te maken?” zo vraagt u.

Nou, Leviticus 23:11 zegt dat in de week van Pesach de dag na de volgende sabbat het feest van de eerste vruchten (eerstelingenfeest) is en dus altijd op een zondag valt.

En volgens Leviticus 23:15 wordt het Pinksterfeest (Sjawoeot in het Hebreeuws) een zeven volle weken later gevierd. Vers 16 bevestigt dit door te zeggen dat Pinksteren 50 dagen na de sabbat komt die op het Pascha volgt.

Welke dag is juist?

Een verschil van mening tussen de Farizeeën en de Sadduceeën ontstond laat in de 2de Tempel periode over de vraag of de uitdrukking “dag na de sabbat” in Leviticus 23:16 echt doorverwees naar de wekelijkse sabbat, die op het Pascha volgde, zoals werd beweerd door de Sadduceeën. Met hun methode van tellen zou Pinksteren altijd plaats vinden op een zondag, precies zeven weken na het feest van de Eerste Vruchten.

De Farizeeën betoogde dat de telling moest beginnen met de eerste dag van het feest der ongezuurde broden, dat was wel een “speciale sabbat” volgens (Johannes 19:31). Wanneer dan de eerste dag van de ongezuurde broden altijd op de 15de van Nisan viel betekende dit dat Pinksteren altijd zou worden gevierd op de 6de van Sivan (mei-juni), ongeacht welke dag van de week het was.

Leviticus 23:16 zegt: “Tot de dag na de zevende sabbat moet u vijftig dagen tellen. Dan moet u de HEERE een nieuw graanoffer aanbieden.”
De letterlijke overname van deze ondersteunt de Sadduceesche methode. De sabbat is een specifieke dag van de week, en de dag na de sabbat is altijd de zondag. Daarom vieren sommige Joden het Pinksteren op zondag. De meeste moderne Joden volgen de Farizeeën in hun interpretatie en vierden het afgelopen Pinksteren op 8 juni, maar ik ga mee met de Saduceesche stemmen en moest het de 12de zijn.

Alle feesten van Israël hebben zowel een historisch als een profetische vervulling. De historische vervulling van het Pinksterfeest was in het geven van de Wet op de berg Sinaï. Sommigen geloven in een verborgen agenda achter dit argument over de interpretatie, en dat dit een poging was tot de bewering om de profetische vervulling in diskrediet te brengen, van het geven van de Heilige Geest, die leidde tot de geboorte van de Kerk. Terwijl deze bewering niet met zekerheid kan worden bewezen het is interessant dat de Farizeeën hun interpretatie van Leviticus 23:16 pas “laat in de Tweede Tempel periode” opkwam, wat kan verwijzen naar de tijd na de opstanding, maar voor de vernietiging van de Tempel.

Kan je hen deze bewering kwalijk nemen?

Als dit waar is, kan ik niet zeggen dat ik het hen kwalijk neem. Er zijn voldoende aanwijzingen om te overtuigen dat de kerk de profetische vervulling van Pinksteren is. Bijvoorbeeld, Pinksteren is het enige Levitische feest dat nodig is om brood te bakken met gist (Lev. 23:17). Gist is een voorbeeld van de zonde, in die zin zorgt dat deeg daarvoor, dat dit een bederf geeft, zoals zonde de mensheid bederft. Als u akkoord gaat met mijn opvatting over de gelijkenissen van Mattheüs 13 dat de kerk op aarde wordt beschreven in de gelijkenis van het gist welke voorspelt dat die de zonde in de kerk beschrijft, zul je beginnen om het idee te vatten.

Maar er is meer. In de synagogen, wordt het boek Ruth gelezen op Pinksteren. Het verhaal van Ruth is genoemd “Het verhaal van de redding”. Het gaat over Naomi, een Joodse vrouw uit Bethlehem wier familie hun land verloren had en de positie en werden gedwongen tot een ballingschap in Moab als gevolg van een hongersnood in Israël. Kort daarna overleed haar man en haar zonen die haar arm en alleen achterlatend. Toen de hongersnood eindigde, keerde ze terug naar Bethlehem samen met Ruth, een Moabitische vrouw die was getrouwd met een van de zonen van Naomi en haar schoondochter, ook een behoeftige weduwe.

Eenmaal terug in Bethlehem ging Ruth aan het werk in de velden en op het land dat behoorde tot een naaste verwant van Naomi, een prominente joodse man genaamd Boaz. Boaz werd onmiddellijk aangetrokken tot Ruth en na een afgesproken tijdstip om met haar te trouwen, mede als onderdeel van het proces van het lossen van Naomi’s land. Beide evenementen werden uitgevoerd volgens de Wet. Voor Naomi was het volgens de wet van de lossing (Leviticus 25:25), en voor Ruth was het volgens de wet van het Levitische huwelijk (Deut. 25:5-6).

De modellering is hier dramatisch, met Naomi in de rol van Israël, berooid en eenzaam, Ruth als de Kerk, de Joodse bruid, Boaz als de Koning Verlosser (de Messias) en het verhaal als een voorspelling van de relatie tussen hen. In het proces van het verloste Israël, neemt de Messias een heidense bruid. Daarbij, neemt hij zowel de armoede weg en herstelt Israël in het land. De identificatie van de Kerk met Pinksteren begon in de profetieën van Ruth.

Volgens de traditie werd Henoch, een van de aartsvaders van Genesis 5, geboren op de dag later die bekend staat als Pinksteren. Henoch’s naam betekent “leer”, een primaire functie van de kerk (Matt. 28:19-20). Om deze reden zien vele geleerden hem als een ‘type’ van de kerk. Genesis 5:21-23 geeft aan dat Henoch heel dicht bij God was en levend is opgenomen in de hemel voor de Grote Vloed. Pre-Opname wetenschappers zien dit evenement als een hints in het Oude Testament dat de Kerk van de aarde zal verdwijnen voordat de Grote Verdrukking begint.

Dezelfde traditie geeft ook dat Henoch werd genomen op zijn verjaardag. Dus hier is een model in Genesis 5 van een man geïdentificeerd met de kerk wordt geboren en opgenomen op de dag van Pinksteren, de dag dat de kerk ook werd geboren. Betekent dit dat de kerk zal worden opgenomen ook op onze verjaardag?

Ik geloof persoonlijk niet dat de Opname van de Kerk enige profetische vervulling zal zijn van de heilige dagen van Israël, en Pinksteren heeft al zowel een historische als een profetische vervulling. Zoals u waarschijnlijk weet, denk ik dat de reden is dat niemand op Aarde de dag van de Opname nauwkeurig kan voorspellen op voorhand, is omdat deze van een aantal specifieke gebeurtenis afhangt en niet van een bepaalde datum.

Note Geen sterk argument, alle grote gebeurtenissen zijn verbonden met een feest. Gebeurtenissen kunnen zich afspelen voor een bepaalde datum. Het volgende feest is Yom Kippur. Maar zoals de schrijver zegt; een persoonlijke opvatting.

In Romeinen 11:25 zegt Paules impliciet dat de kerk haar “volheid” moet hebben bereikt, wanneer haar gelederen als volledig worden beschouwd. Wanneer dat aantal wordt bereikt, zal de Kerk “komen” in wat betekent dat het zal aankomen op de geplande bestemming, zoals wanneer een schip “binnen loopt” Jezus zei dat de bestemming van de Kerk is het Huis van de Vader (Johannes 14:2). Leg dat bij elkaar en ik denk dat het betekent dat we opgenomen zijn worden zodra het vooraf bepaalde aantal christenen dat opnieuw geboren is, en dat het niet uitmaakt welke dag van de week het is.

Note God is bij machte om daar een tijdstip aan te verbinden, bekering gebeurt door het werk van de H.Geest.

Er is meer!

Nu we het toch over het onderwerp hebben, er zijn andere interessante overeenkomsten tussen het geven van de Wet en de opname van de Kerk, dat ons interesse zou moeten hebben. Je kunt Exodus 19:10-25 vergelijken met 1 Tessalonicenzen 4:16-17 om dit te zien, maar hier is een samenvatting.

De trompet/stem van God en een hoorbare stem als een bazuin is aanwezig bij de beide evenementen en beide evenementen scheppen een koninkrijk. Op de berg Sinaï werden de Israëlieten verlost uit de slavernij, bij de Opname van de Kerk zal deze worden verlost van de zonde. Ze werden geheiligd, wij zullen worden geperfectioneerd. Ze wasten hun kleren, wij krijgen schone kleren. God kwam naar de bergtop, Jezus zal komen in de lucht. Op de berg Sinaï klommen Mozes en Aäron omhoog, bij de opname gaan wij omhoog. Op de berg Sinaï trouwde Israël met God. Bij de Opname van de Kerk zal de gemeente trouwen met Jezus. Op de berg Sinaï woonde God met Israël en bij de opname van de Kerk zal de gemeente wonen met Jezus.

Aangezien veel bijbelse modellen per definitie onvolledig zijn, er zijn ook duidelijke verschillen. Alleen Mozes en Aaron konden de berg beklimmen. Iemand anders die omhoog klom ging van het leven naar de dood. Bij de opname gaan we allemaal gaan omhoog en de doden in Christus zullen overgaan van de dood naar het leven. God beloofde te wonen met Israël als ze gehoorzaamden. We zullen wonen met Jezus, omdat Hij gehoorzaamde. Zij veranderden zich tijdelijk, Hij zal ons permanent veranderen. Voor hun was het een gebeurtenis die gepaard ging met grote angst, de onze zal het een evenement zijn die we verwachten met grote vreugde.

Immers bij de berg Sinaï was de presentatie van Gods Wet, en de opname zal de ultieme manifestatie zijn van Zijn genade.
Hoort u de voetstappen van de Messsias?


Bron: Jack Kelly

Printen??? Spaar papier en inkt.