Printen??? Spaar papier en inkt.

Het is bijna te laat

3 maart 2011

Iets dat in toenemende mate bedroevend is, en steeds meer blijkt met het passeren van elke maand: Zo velen van ons christenen, die achter Gods bedoelingen staan met Israël staan ver weg, in de manier van benadering. We slapen. We dromen. We zoeken het in de verkeerde richting, en roepen tegen de wind in, maar dat is de voorbereiding om ons weg te blazen. Het is veel later dan we denken

Het is heel veel meer later dan we denken. Wij luisteren naar het geluid van de verre oorlog-trommels, we zien de eerste tekenen van een verre vijand. Maar we zijn snel afgeleid, snel om te speculeren, en gemakkelijk te misleiden. We rennen naar onze diensten, conferenties en introverte bijeenkomsten waar we bevestiging zoeken van de mensen om ons heen en om elkaar te voeden.

We verkondigen luid onze overtuiging dat God Zijn volk zal herstellen in hun land, en Zijn land aan Zijn mensen zal geven, dan spreken over meer nieuwe manieren om die mensen een “goed gevoel” te geven, terwijl we zelf verwachtingsvol kijken naar de wolken voor de komst van onze Christelijke, Koning.

We zijn zo “christelijk”, zo “geestelijk”, zo “religieuze.” En terwijl we zoeken naar de “tekenen der tijden,” en met onze blik op de wolken proberen ons gelijk te bewijzen over de “opname,” De vijand is hier beneden op de grond, en stevent recht op ons af, met ontblote tanden.

Zullen we alleen wakker worden als de stank van zijn adem ontploft in ons aller gezicht?

2010 eindigde met de Zuid-Amerikaanse landen die achter elkaar de “Staat Palestina” erkenden in het bijbelse en historische thuisland van de Joden.

Volgens de PLO “minister van buitenlandse zaken,” Riyad al-Maliki, zijn er nog eens tien landen voornemens om Palestina te erkennen tegen het einde van deze maand.

Voordat de volgende zes maanden zijn verstreken, zei de “Palestijn” zullen 150 landen over de hele wereld hun bijval geven aan de, 22ste Arabische staat in het Midden-Oosten.

De PLO is bereid zich soevereiniteit uit te roepen in september van dit jaar, en zullen de algemene goedkeuring van de hele wereld krijgen, zo heeft Maliki gezegd - Volgens rapporten in de Israëlische pers.

“Onze kwestie zal meer aandacht krijgen, niet alleen door ons, maar ook door de internationale gemeenschap als geheel, waaronder de Verenigde Staten.”

Ook donderdag, kopte Ha'aretz in het frontpagina verhaal een versluierde bedreiging door de minister van Buitenlandse Zaken van Noorwegen om de Palestijnse staat te erkennen tenzij Israël een poging deed om de vastgelopen “vrede” gesprekken met de Palestijnse Arabieren weer aan de gang te krijgen.

“Europa zal kijken naar de resultaten en initiatieven op weg naar een oplossing van dit conflict”, zo vertelde Jonas Gahr Store aan de Israëlische krant.

“De grote uitdaging met Israël in deze eeuw is, dat het een bezetter is in strijd met het internationaal recht. Dit is voor mij een grote uitdaging voor de kwaliteit van Israël - die een democratie en speler is in de eerste divisie in de wereld. Ik denk dat in belangrijke Europese hoofdsteden men de hoop op verandering ziet verdwijnen dan tot nu toe het geval was.”

De Noor, die zich uitliet als zijnde “zeer teleurgesteld” over een ontmoeting met de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman. “Zijn boodschap was duidelijk: Vergeet het maar,” aldus Store.

Met betrekking tot de inspanningen van de PLO om wereldwijde steun te krijgen voor hun verklaring van een soevereiniteit in september, daarover zei Store dat zijn land “feiten erkende en geen visioenen.”

“Ik zou graag de eerste zijn om de staat Palestina te erkennen, als de onderhandelingen zijn afgerond. ... Als het duidelijk is dat er geen vooruitzicht is tot [onderhandelingen] zullen we het moeten herevalueren.”

In een interview gepubliceerd in The Jerusalem Post deze week, liet een ander Europees minister van Buitenlandse Zaken, van Luxemburg Jean Asselboun er geen twijfel over bestaan dat voor de Europese Gemeenschap, de hele kwestie van een Palestijnse staat stichten op historische Joods land, reeds is opgelost.

“Onderhandelingen moeten drie zeer precieze punten bevatten - zoals gedefinieerd in het Annapolis-proces. Een Twee-statenoplossing-oplossing, Jeruzalem als de hoofdstad van de twee staten, en Israël beperkt tot binnen de grenzen van 1967”

De kwestie van de grenzen was het belangrijkste feit waar Asselboun op aan drong. “Zodra we de grenzen hebben vastgesteld, denk ik dat alles mogelijk is.”

Nadrukkelijk gevraagd wie verantwoordelijk was voor de verdeling in deze onderhandelingen, zie Asselboun: “Het is de verantwoordelijkheid van Israël.”

De Post concludeerde dat: Asselboun zijn woorden zijn een “echo zijn van hoe sterk de verbanden zijn in Europa - en hoe de Spaanse premier Jose Luis Rodriguez Zapatero, tot aan de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Carl Bildt en tal van invloedrijke politici op het continent intussen - nu Israël bekijken.”

Vorige week, een andere hoge PLO official roemde over het succes van zijn organisatie in het verkrijgen van de VN-Veiligheidsraad veroordeling over de Israëlische nederzetingen activiteit in Samaria en Judea.

Het feit dat slechts een veto van de VS deze passage in de resolutie voorkwam “bewees dat Israël internationaal geïsoleerd is en alleen beschermd wordt door Amerika,” zo verklaarde een opgetogen Nabil Sha'ath.

Asselboun is het daarmee eens: “De resolutie van de Veiligheidsraad werd tegengehouden door de Amerikanen, maar 14 andere landen zeiden “ja, dat is wat we elke dag zeggen.” Dus wat is daar mis mee?”

Sommige Israëlische - politici, nationale religieuze joden en anderen - evenals vele christelijke vrienden van Israël, hebben nog steeds de illusie dat een staat van Palestina nooit tot stand zal komen. Alsof alleen het een zaak van de Joden is en het recht op dit land luid en duidelijk genoeg is, zoals ze zeggen, ze willen de moloch stoppen en alles zal dan beginnen te bewegen in de juiste richting.

Vergeet het maar. De wereld is er klaar voor - om heel graag - Palestina te erkennen en uit te roepen in de bijbelse hartland van de Joden.

Dit is het hoe ze het bekijken. Dit is wat ze zien. Dit is wat ze van plan zijn te doen. Dit is waartoe ze vastbesloten zijn om dit te laten gebeuren. Dus waarom er op kousenvoeten omheen lopen? Israël mag protesteren, maar kan dat de wereld schelen? Wat zal het uithalen?

De Arabieren willen een Palestijnse staat voor maar één reden en één reden alleen - als een platform van waaruit de aanval kan worden gelanceerd die zal wegvagen het weinige van wat er nog over is van het afgekapte Israël.

De wereld is medeplichtig aan deze inspanning, in de verzwakking van de Joodse staat, als moslims hun wapens en harten van deze miljoenen voorbereiden om Israël op te slokken.

Vergis je niet, onze landen - die van jou en mij - zullen volledig verantwoordelijk worden gehouden voor wat ze doen. Daarover heb ik geen twijfels.

Laat? Het is heel laat. Voor zover de christelijke kerk iets kan doen voor Israël om het te versterken tegen deze antisemitische daden van internationale piraterij - deze diefstal van Joodse land - het is zeer laat, bijna te laat.

Door Stan op StanGoodenough.com