Het Eerstelingenfeest

() We naderen het Pascha seizoen waarbij de opstanding van de Messias Yeshua centraal staat in ons geloof. Als Zijn volgelingen, zijn er drie dagen voor ons die de wereldgeschiedenis diep hebben beïnvloed: het zijn de dagen van de geboorte, dood en de opstanding van de Ene die kwam om ons te verlossen.

In hun verlangen om terug te keren naar hun Hebreeuwse wortels, worden sommige al te veel gecharmeerd met de tradities uit het jodendom, en om eerlijk te zijn, veel daarvan is anti-christelijk. En, die zonde is zeker niet méér aanvaardbaar voor de Almachtige, dan de zonde van het anti-semitisme.

De waarheid is, als we iets beginnen te begrijpen over de Israëlitische geschiedenis van onze voorvaderen de Efraïmieten met hun voorliefde voor het heidendom, waarbij Jerobeam, de eerste koning was van het Noordelijke Koninkrijk, die zijn eigen feestdagen creëerde en zich uitsprak tegen het plan van de Allerhoogste. Deze afvallige koning bracht ook de “wijzigingen aan in de vastgestelde tijden en in de wet.” Met andere woorden, hij creëerde vervangende vieringen ( Exodus 31:16-17 ; Daniël 7:25 ; 1 Koningen 12:27-33 ).

De acties van deze eigenzinnige Efraïmietische koning was een voorafschaduwing van de institutionele kerk. Ze volgden hem in zijn voetsporen en maakte haar eigen verklaringen, veranderde de sabbat, en verving de feestdagen van Israël.
Zo is de Pesachviering gewijzigd in de herdenking op de Vrijdag en men alleen de laatste beker uit de Seder viering heeft genomen en dat het Heilig Avondmaal genoemd. Waarmee de diepere betekenis van dit Avondmaal helemaal is weg genomen. Vervolgens heeft men van de dag na de Sabbat waarin de aanbieding van de Eerste vruchten moest plaats vinden, ongebogen als alleen de Opstandingsdag van Yeshua, waarbij het besef van de aanbieding weer is weg genomen.

Velen hebben daar berouw over, maar sommigen laten hun tegenbeweging te ver doorslaan en worden anti-christelijk. Wij suggereren in onze zoektocht naar de waarheid, hoe we opnieuw moeten leren ons geloof te vieren en moeten inzien dat, in aanvulling op de wekelijkse sabbat, Israël zeven feesten heeft, of Hoog Heilige Dagen (Sabbatten) die moeten worden gevierd, plus twee andere dagen waarvan we geacht worden die te herdenken. Zij zijn de “Zeven Feesten van Israël,” en twee van hen hebben zelfs twee sabbat dagen. Ze zijn het begin en het einde van het feest van de ongezuurde broden, en Soekot (Loofhuttenfeest). De andere, enkelvoudige, feestdagen zijn Sjavoeot, Jom Teruah en Jom Kippoer. Naast deze zeven dagen, zijn er twee dagen waarop het werk klaar was, en worden herdacht. De eerste is de Dag van de voorbereiding (de dag waarop het paaslam werd gedood), de tweede was de Dag van het beweegoffer (wanneer de priester de eerste vruchten zou aanbieden van de gerst oogst).

De twee dagen waarin het werk werd gedaan (de dood van de lammeren en het oogsten van de bundel) spreken van het volbrachte werk van onze Messias. Hij werd gekruisigd op het tijdstip waarop het offer lammeren werden gedood, en Hij kwam voort uit het graf als een soort van “Eerste Vrucht.” Hij werkte om gestalte te geven aan een nieuwe creatie op die dag, toen Hij het ​​werk deed van een priester als Hij als eerste der Eerstelingen zich aanbood in de hemelse gewesten. Messias Yeshua is “de eerstgeborene van de doden .... de eerste vrucht van hen die ontslapen zijn,” ( Kolossenzen 1:18 ; 1 Korintiërs 15:20,23 ). Als onze Hogepriester, “Maar dan is Christus verschenen, de Hogepriester van de toekomstige heilsgoederen. Hij is door de meerdere en meer volmaakte tabernakel gegaan, die niet met handen is gemaakt, dat is: welke niet van deze schepping is.” - “Want Christus is niet binnengegaan in het heiligdom dat met handen is gemaakt en dat een tegenbeeld is van het ware, maar in de hemel zelf, om nu voor het aangezicht van God te verschijnen voor ons,”( Hebreeën 9:11,24 ).

Het Pascha is een voorbode van de dood van het Lam van God, Messias Yeshua. De Dag van het beweegoffer (of, de Dag van de Eerste van de Eerste Vruchten) spreekt van Zijn opstanding uit de dood. En als we met een vriendelijke blik kijken, dan zullen we zien dat de christelijke viering van de opstanding, (afgezien van haar dolende tradities,) zou kunnen worden genoemd een soort van “Eerste vrucht” viering. We maken dit punt, want als we vriendelijke woorden spreken tegen degenen die deze dag als het Pasen vieren, we kunnen hen misschien stimuleren om het te zien als een vergelijking van de Dag van het beweegoffer, misschien zullen ze open staan voor een verandering en om gehoor geven aan de waarheden van de Tora.

Het heeft niets te maken met de oude cultus van “Ishtar”, waaruit het woord “Pasen” komt, en we willen het ook niet aanmoedigen die manden vol met gekleurd eieren in een parade van konijntjes. Konijnen en eieren zijn vruchtbaarheidssymbolen van Ishtar, de oude Assyrische/Babylonische godin van de liefde van vruchtbaarheid en oorlog. Al is het moeilijk om er niets mee van doen te hebben.

Echter, de opstanding van onze Messias is een evenement dat het meest waardig is om te gedenken. Zijn opstanding uit de dood markeert een keerpunt in de geschiedenis. Hij is de inhoud van de Dag van de Schoof, de essentie van de aanbieding van de eerste vruchten dat op Pascha volgde, Hij is de eersteling van de opstanding. Het beeld dat is afgebeeld in deze heilige dag als dat van een Priester, die alleen staat, zwaaiende met een garve voor de Here. “Het is een beeld van onze Messias, als een Priester voor eeuwig naar de orde van Melchizedek” ( Hebreeën 7:17 ). Bovendien, begon met Yeshua’s wederopstanding een nieuw type van oogst. Hij is “de eerstgeborene onder vele broeders,” en wij zijn Zijn broeders, wij zijn de voortzetting van die oogst, “maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest zijn.” (Romeinen 8:29,23) “Overeenkomstig Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord van de waarheid, opdat wij in zeker opzicht eerstelingen van Zijn schepselen zouden zijn.” (Jakobus 1:18).

Als we beginnen terug te keren naar onze roots, zouden we er goed aan doen ons deze speciale dag te herinneren, dat spreekt over de grootste zegen van de mens.

Dus, hoe moeten we deze alles er toe doende, maar vergeten feestdag vieren?

We beginnen met de bespreking van het schaduw begin, zoals beschreven in Leviticus 23:10 : “Spreek tot de Israëlieten, en zeg tegen hen: Wanneer u in het land komt dat Ik u geven zal, en u de oogst ervan binnenhaalt, dan moet u de eerste schoof van uw oogst naar de priester brengen. Hij moet de schoof voor het aangezicht van de HEERE bewegen, opdat Hij een welgevallen in u vindt. Op de dag na de sabbat moet de priester de schoof bewegen.” Hier zien we dat met een gerst schoof moest worden gezwaaid (gerst is de eerste vrucht van het jaar). Zo willen we als centrum van onze viering maken, het zwaaien van de gerst schoof.

Ons is ook verteld, “U moet dan vanaf de dag na de sabbat gaan tellen, vanaf de dag dat u de schoof van het beweegoffer gebracht hebt. Zeven volle weken zullen het zijn” (Leviticus 23:15). Deze dag na de sabbat markeert het begin van de telling van de vijftig dagen, wanneer het einde ons leidt naar het feest van Sjavoeot. Deze dag is ook bekend onder het Griekse woord, Pinksteren, dat betekent vijftig, dat is het aantal dat staat voor het Jubeljaar, het tijdstip waarop slaven moeten worden vrijgelaten.

Als in het tellen van de dagen, waarbij sommigen dan twijfelen aan de betekenis van “de dag na de sabbat” (Lev 23:11). We concluderen dat de juiste dag voor Sjawoe'ot moet voldoen aan vier zaken. Het moet: 1) worden voorafgegaan door 7 sabbatten (niet meer of minder). 2) De volgende dag, of mochorath, na een sabbat. 3) En een 50ste dag. 4) Het einde van een telling van dagen die werd begonnen met de dag na een sabbat.

Als we dit patroon volgen van de dag met de eerste vruchten beweegoffer zal deze altijd vallen op de eerste dag van de week, of op zondag, zo ook Sjavoeot, het gaat om precies zeven sabbatten plus een dag of vijftig dagen later. (Eerste eeuwse Sadduceeën volgden deze telmethode. Farizeeën later voerde aan dat deze moet beginnen op de 16e dag van Aviv, na de eerste ongezuurde broden sabbat. Het Rabbijnse jodendom volgde deze telling. Echter, de ongezuurd broden periode begint op 15 Abib, en 50 dagen later leidt het ons tot de vastgestelde datum van 6 Sivan, die niet altijd volgt op een Shabbat, en ze hebben meer dan 7 sabbatten tijdens hun 50-daagse periode.

Tellen van deze dagen staat bekend als “het tellen van de Omer.”

In een opsomming van alle feesten van Israël en hun tijden die allen spreken over onze Messias. Ze waren en zijn nog steeds een schaduw van wat was en komen gaat. Hun reden daartoe wordt gevonden in Yeshua. Ze zijn de heilig herhalingen van de heerlijkheid die Hij belooft aan Zijn volk ( Kolossenzen 2:17 ; Hebreeën 10:1 ). Messias Yeshua wordt de eerste plaats gegeven in alles, want alle dingen worden samengevat in Hem. Hij is alles, en kan worden gevonden in alles ( Efeziërs 1:10-11,23 ). Hij is ‘Eerste’ in alle opzichten ( Jesaja 41:4; 44:6; 48:12; Matteüs 1:23-25 ​​; Romeinen 8:29 ; Kolossenzen 1:15,18 ; Hebreeën 1:6 ; Openbaring 1:5 ; 1:8,17; 21:6; 22:13 ). Dus laten we op onze beurt de waarheid vertellen over hem op de Pascha (Pesach) en over de Dag van het beweegoffer. Verkondigen wij daarmee het ​​goede nieuws dat Hij is opgestaan!

Dat uw feesten gezegend worden vanuit den hoge!

Voor wie de Pesach seder wil vieren, een Messiaanse Haggada daarvoor staat op:
Haggadah Seder

Printen??? Spaar papier en inkt.